Vazoda duran o 15 kırmızı beyaz gül... Sanki bir aşkın, bir barışın, bir de özrün ifadesi gibi. Gözüm takılıyor onlara, saatlerce bakabilirim. Kırmızının tutkusu, beyazın saflığı bir arada. Kim bilir, belki de birinden özür dilenmiş, belki de yeni bir aşkın başlangıcı bu. Belki de sadece seni seviyorum demenin en güzel yolu.
Çiçeklerin dili vardır derler ya, doğruymuş. O vazodaki güller, benimle konuşuyor sanki. Hayata gülümse, umudunu kaybetme diyorlar. Bazen düşünüyorum, keşke herkes sevdiklerine böyle anlamlı bir hediye verse. Bir demet çiçek, bazen bin kelimeye bedeldir.
Dün akşam aklıma geldi, anneme de bir sürpriz yapsam. Anneler Günü yaklaşıyor zaten. Acaba hangi çiçekçiye gitsem? Kocaelide bildiğim birkaç tane var ama hangisi daha iyidir bilemiyorum. İnternetten biraz araştırma yapayım bari. Belki Kocaeli çiçekçilerinden online çiçek siparişi verebilirim. Hem böylece anneme sürprizi daha kolay yaparım.
Aslında, çiçek siparişi vermek hiç aklımda yoktu. Ama o vazodaki güller beni o kadar etkiledi ki, sanki anneme de bir demet göndermem gerekiyormuş gibi hissettim. Belki de o güller, içimdeki sevgiyi harekete geçirdi. Kim bilir?
Düşünsenize, o kırmızı beyaz güller annemin yüzünde nasıl bir tebessüm yaratacak. Her baktığında beni hatırlayacak, içten içe mutlu olacak. İşte bu duygu, her şeye değer. Bazen küçük bir jest, büyük mutluluklar yaratır. Unutmayalım, hayat kısa. Sevdiklerimize sevgimizi göstermek için hiçbir zaman geç değil.
O vazodaki güller, sadece birer çiçek değiller. Onlar, birer umut, birer sevgi, birer mutluluk kaynağı. Ve şimdi, ben de bu mutluluğu paylaşmak için sabırsızlanıyorum. Hemen bir çiçek siparişi vermem lazım!
